Erik Hulzebos

Biografie

Dr. H. J. (Erik) Hulzebos,
Klinisch Inspanningsfysioloog – (sport) Fysiotherapeut, Universitair Medisch Centrum Utrecht locatie WKZ.

Dr. H.J. (Erik) Hulzebos, is klinisch inspanningsfysioloog (ACSM geregistreerd), Medisch fysioloog (SMBWO-erkent) en (sport) fysiotherapeut. Hij is werkzaam als assistent-professor in het Wilhelmina Kinderziekenhuis, divisie Kinderen, van het Universitair Medisch Centrum Utrecht.
Na het afronden van zijn C.I.O.S. opleiding in Heerenveen (1987, Cum Laude), heeft dr. Hulzebos aan de Hogeschool Utrecht de opleiding Fysiotherapie (1991, Cum Laude) afgerond in combinatie met de Master Sportfysiotherapie (1993 afgestudeerd). Hij ontving zijn MSc. in “Exercise Physiology” van de Faculteit Gezondheidswetenschappen aan de Universiteit Maastricht in 1998. Zijn doctoraat ontving hij in 2006 van de Faculteit Geneeskunde van de Universiteit Utrecht.
Zijn belangrijkste onderzoek en klinische aandachtsgebied is de klinische (pediatrische) inspanningsfysiologie. Hij heeft studies uitgevoerd in verschillende klinische populaties met cardio-respiratoire aandoeningen. Dr. Hulzebos heeft meer dan 100 peer-reviewed artikelen op zijn naam staan en 5-inspanningsfysiologische boeken geschreven.
Hij is o.a. lid van de American College of Sports Medicine (ACSM), Pediatric Work Physiology (PWP) Network, Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting (NCFS) – werkgroep Fysiotherapie, European Cystic Fibrosis Society (ECFS) en member van de Exercise Working Group van de ECFS.

Samenvatting presentatie

Pre-operatieve ademspiertraining: een fysiologische voorbereiding op chirurgisch herstel

Ademspiertraining voorafgaand aan een grote operatie is een evidence-based interventie gericht op het optimaliseren van de functionele capaciteit van het ademhalingsstelsel. Door gerichte training van de inspiratoire ademhalingsspieren – met name het diafragma en de intercostale musculatuur – wordt de respiratoire efficiëntie verhoogd.

Deze training leidt tot een verbeterde inspiratoire spierkracht, verhoogde thoracale expansie en een efficiëntere gaswisseling. Dit draagt aantoonbaar bij aan het verminderen van postoperatieve pulmonale complicaties zoals atelectase en pneumonie, verkort de opnameduur en bevordert het algehele herstelproces.

Voor patiënten met verminderde respiratoire reserve of verhoogd operatierisico (zoals ouderen of mensen met COPD), vormt ademspiertraining een preventieve maatregel met groot potentieel. Het stelt de patiënt in staat om actief bij te dragen aan zijn of haar postoperatieve prognose, met meer fysiologische veerkracht en minder kans op complicaties.